Św. Andrzej Bobola wzorem kapłana

16 maja obchodzimy wspomnienie św. Adrzeja Boboli. Tego dnia warto przypomnieć krótki życiorys tego wielkiego kapłana opublikowany w 39 (2/2001) numerze „Zawsze Wierni”.

Papież Pius XII napisał w 1957 r. dla uczczenia trzechsetnej rocznicy męczeńskiej śmierci św. Andrzeja encyklikę Invicti athletae Christi.

Z okazji dzisiejszego święta zapytaliśmy członka naszej wspólnoty, ks. Huberta Kuszpę FSSPX, o przyczyny, dla których wybrał św. Andrzeja Bobolę na patrona swojej posługi kapłańskiej, umieszczając jego wizerunek na obrazku prymicyjnym. Jego odpowiedź można streścić w kilku punktach:

  1. Św. Andrzej stał się prawdziwie alter Christus (drugim Chrystusem), całkowicie poświęcając się Panu Jezusowi.
  2. Od młodzieńczych lat odznaczał się głęboką miłością do Najświętszej Maryi Panny i nieustannie szerzył Jej cześć.
  3. Nieskażona wiara i Kościół katolicki były jego największymi skarbami, za które oddał swe ziemskie życie.
  4. Wyróżniał się wielką gorliwością o zbawienie dusz zasługując na przydomek Duszochwata.
  5. Niestrudzenie starał się o nawrócenie schizmatyków i heretyków, szczególnie na Wschodzie.
  6. Zachowując sprawiedliwość i szacunek dla ludzi wszystkich stanów, ze szczególną miłością poświęcał się posłudze wśród opuszczonych prostaczków i ubogich.
  7. Jego słowa podczas kazań, katechez i rozmów – choć nie były wyszukane – docierały do serc i otwierały je na działanie łaski.
  8. Doskonałości nie osiągną z dnia na dzień, tylko przez codzienną konsekwentną pracę nad swoimi słabościami.
  9. Kochał ojczyznę i naród polski, wiernie im służąc (m.in. św. Andrzej jest autorem tekstu ślubów lwowskich z 1656 r.).
  10. Jego niezłomne męstwo okazane podczas okropnych katuszy, którym został poddany przez nienawistnych schizmatyków, wysłużyło mu papieskie określenie „Niezwyciężonego Atlety Chrystusa”.
Obrazek prymicyjny ks. Huberta Kuszpy FSSPX